ଛୋଟ ଚା ଦୋକାନରୁ ବଡ଼ ସଂଘର୍ଷ କାହାଣୀ: ଛଅ ଜଣ ଲୋକଙ୍କ ଜୀବନ ଆଧାର କୁଞ୍ଜ ବିହାରୀ ମେହେର
ସିନାପାଲି, ୨୩/୦୧ ( ସୁରେଶ ମହାନନ୍ଦ ) : ସମାଜରେ ଅନେକ ଲୋକ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ନିଜ ସଂଘର୍ଷକୁ ନିରବରେ ସହି ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆଶାର ଆଲୋକ ହୋଇଉଠନ୍ତି। ସେହିପରି ଜଣେ ନିରବ ସଂଘର୍ଷଯୋଦ୍ଧା ହେଲେ କୁଞ୍ଜ ବିହାରୀ ମେହେର। ସିନାପାଲି ବ୍ଲକ ସାମ୍ନାରେ ଥିବା ତାଙ୍କ ଛୋଟ ଚା ଦୋକାନ ଆଜି ଛଅ ଜଣ ଲୋକଙ୍କ ଜୀବନ ଓ ଜୀବିକାର ଏକମାତ୍ର ଆଧାର ହୋଇଉଠିଛି। ପ୍ରତିଦିନ ଭୋରୁ ସକାଳ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ଚୁଲି ଜାଳି, ପାଣି ଓ ଦୁଧ ଫୁଟାଇ ଦିନର ସଂଘର୍ଷକୁ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି କୁଞ୍ଜ ବିହାରୀ। ଅନ୍ୟମାନେ ଯେତେବେଳେ ଘୁମରୁ ଉଠିବାକୁ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥାନ୍ତି, ସେତେବେଳେ କୁଞ୍ଜଙ୍କ ହାତରେ ଚା ପ୍ୟାଲି ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଯାଏ—କାରଣ ଛଅ ଜଣ ଲୋକଙ୍କ ଦିନ ଓ ଭବିଷ୍ୟତ ଏହି ଚୁଲିର ଆଗୁନ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ। ସିନାପାଲି ବ୍ଲକ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ ସାମ୍ନାରେ ଥିବା ଏହି ଛୋଟ ଚା ଦୋକାନ ଆଜି କେବଳ ଚା ପିଇବାର ସ୍ଥାନ ନୁହେଁ। ଏଠାରେ ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳେ ଦିନର ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଓ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ଦିନଭରିର କ୍ଲାନ୍ତି ଏକ ପ୍ୟାଲି ଚା ସହିତ ହଳକା ହୁଏ। ବ୍ଲକର ପ୍ରାୟ ସମସ୍ତ କର୍ମଚାରୀ ଏଠାରେ ଚା ପିଇବା ପାଇଁ ଭିଡ ଜମାନ୍ତି, କାରଣ ଏଠାରେ ମିଳେ ସ୍ୱାଦ ସହ ସଦାଚାର ଓ ଆତ୍ମୀୟତା।କୁଞ୍ଜ ବିହାରୀ ମେହେରଙ୍କ ଆୟ ବହୁତ ବଡ଼ ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ଦାୟିତ୍ୱ ବହୁତ ବଡ଼। ଏହି ଛୋଟ ଚା ଦୋକାନର ଆୟରେ ଛଅ ଜଣ ଲୋକଙ୍କ ଦୈନିକ ଖାଦ୍ୟ, ଔଷଧ, ଘର ଖର୍ଚ୍ଚ ଓ ଜୀବନ ଚାଲୁଥାଏ। ଗୋଟିଏ ଦିନ ଦୋକାନ ବନ୍ଦ ହେଲେ, ଛଅ ଜଣଙ୍କ ଚୁଲି ଜଳିବା ଅସୁବିଧା ହୋଇପଡ଼େ—ଏହି କଠିନ ସତ୍ୟ ସହିତ ସେ ପ୍ରତିଦିନ ଲଢ଼ୁଛନ୍ତି। ବର୍ଷା, ଶୀତ, ଗ୍ରୀଷ୍ମ—କୌଣସି ଋତୁ କୁଞ୍ଜ ବିହାରୀଙ୍କୁ ରୋକିପାରିନାହିଁ। ରାସ୍ତା ପାଖରେ ଖୋଲା ଆକାଶ ତଳେ ଦୋକାନ ଚାଲାଇବା ସହଜ ନୁହେଁ। କେବେ ଗ୍ରାହକ କମ୍, କେବେ ସାମଗ୍ରୀ ଦାମ ବଢ଼ିଯାଏ—ତଥାପି ମୁହଁରେ କେବେ ଅଭିଯୋଗ ନାହିଁ, ସଦା ହସ ଓ ଶାନ୍ତ ସ୍ୱଭାବ। ବ୍ଲକ କର୍ମଚାରୀମାନେ କହନ୍ତି, “କୁଞ୍ଜ ଭାଇଙ୍କ ଚା ଛାଡ଼ିଲେ ଦିନ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ନାହିଁ।” ଏହି ଗୋଟିଏ କଥା ହିଁ ପ୍ରମାଣ କରେ ଯେ, ଏକ ଛୋଟ ଚା ଦୋକାନ କିପରି ଏକ ସମୁଦାୟର ଅଂଶ ହୋଇଯାଇଛି। କୁଞ୍ଜ ବିହାରୀ ମେହେରଙ୍କ ଜୀବନ କାହାଣୀ ସମାଜକୁ ଏହି ଶିକ୍ଷା ଦେଉଛି—କାମ କେବେ ଛୋଟ ନୁହେଁ, ଯଦି ସେ କାମରେ ସତତା ଓ ପରିଶ୍ରମ ଥାଏ। ଏକ ପ୍ୟାଲି ଚା ମଧ୍ୟ ଛଅ ଜଣ ଲୋକଙ୍କ ଜୀବନକୁ ଆଗେଇ ନେଇପାରେ। ଛୋଟ ଚା ଦୋକାନ, କିନ୍ତୁ ବଡ଼ ସଂଘର୍ଷ—କୁଞ୍ଜ ବିହାରୀ ମେହେର ଆଜି ସିନାପାଲି ପାଇଁ ଏକ ଜୀବନ୍ତ ପ୍ରେରଣା। ☕❤️
ସିନାପାଲି, ୨୩/୦୧ ( ସୁରେଶ ମହାନନ୍ଦ ) : ସମାଜରେ ଅନେକ ଲୋକ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ନିଜ ସଂଘର୍ଷକୁ ନିରବରେ ସହି ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆଶାର ଆଲୋକ ହୋଇଉଠନ୍ତି। ସେହିପରି ଜଣେ ନିରବ ସଂଘର୍ଷଯୋଦ୍ଧା ହେଲେ କୁଞ୍ଜ ବିହାରୀ ମେହେର। ସିନାପାଲି ବ୍ଲକ ସାମ୍ନାରେ ଥିବା ତାଙ୍କ ଛୋଟ ଚା ଦୋକାନ ଆଜି ଛଅ ଜଣ ଲୋକଙ୍କ ଜୀବନ ଓ ଜୀବିକାର ଏକମାତ୍ର ଆଧାର ହୋଇଉଠିଛି। ପ୍ରତିଦିନ ଭୋରୁ ସକାଳ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ଚୁଲି ଜାଳି, ପାଣି ଓ ଦୁଧ ଫୁଟାଇ ଦିନର ସଂଘର୍ଷକୁ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି କୁଞ୍ଜ ବିହାରୀ। ଅନ୍ୟମାନେ ଯେତେବେଳେ ଘୁମରୁ ଉଠିବାକୁ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥାନ୍ତି, ସେତେବେଳେ କୁଞ୍ଜଙ୍କ ହାତରେ ଚା ପ୍ୟାଲି ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଯାଏ—କାରଣ ଛଅ ଜଣ ଲୋକଙ୍କ ଦିନ ଓ ଭବିଷ୍ୟତ ଏହି ଚୁଲିର ଆଗୁନ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ। ସିନାପାଲି ବ୍ଲକ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ ସାମ୍ନାରେ ଥିବା ଏହି ଛୋଟ ଚା ଦୋକାନ ଆଜି କେବଳ ଚା ପିଇବାର ସ୍ଥାନ ନୁହେଁ। ଏଠାରେ ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳେ ଦିନର ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଓ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ଦିନଭରିର କ୍ଲାନ୍ତି ଏକ ପ୍ୟାଲି ଚା ସହିତ ହଳକା ହୁଏ। ବ୍ଲକର ପ୍ରାୟ ସମସ୍ତ କର୍ମଚାରୀ ଏଠାରେ ଚା ପିଇବା ପାଇଁ ଭିଡ ଜମାନ୍ତି, କାରଣ ଏଠାରେ ମିଳେ ସ୍ୱାଦ ସହ ସଦାଚାର ଓ ଆତ୍ମୀୟତା।କୁଞ୍ଜ ବିହାରୀ ମେହେରଙ୍କ ଆୟ ବହୁତ ବଡ଼ ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ଦାୟିତ୍ୱ ବହୁତ ବଡ଼। ଏହି ଛୋଟ ଚା ଦୋକାନର ଆୟରେ ଛଅ ଜଣ ଲୋକଙ୍କ ଦୈନିକ ଖାଦ୍ୟ, ଔଷଧ, ଘର ଖର୍ଚ୍ଚ ଓ ଜୀବନ ଚାଲୁଥାଏ। ଗୋଟିଏ ଦିନ ଦୋକାନ ବନ୍ଦ ହେଲେ, ଛଅ ଜଣଙ୍କ ଚୁଲି ଜଳିବା ଅସୁବିଧା ହୋଇପଡ଼େ—ଏହି କଠିନ ସତ୍ୟ ସହିତ ସେ ପ୍ରତିଦିନ ଲଢ଼ୁଛନ୍ତି। ବର୍ଷା, ଶୀତ, ଗ୍ରୀଷ୍ମ—କୌଣସି ଋତୁ କୁଞ୍ଜ ବିହାରୀଙ୍କୁ ରୋକିପାରିନାହିଁ। ରାସ୍ତା ପାଖରେ ଖୋଲା ଆକାଶ ତଳେ ଦୋକାନ ଚାଲାଇବା ସହଜ ନୁହେଁ। କେବେ ଗ୍ରାହକ କମ୍, କେବେ ସାମଗ୍ରୀ ଦାମ ବଢ଼ିଯାଏ—ତଥାପି ମୁହଁରେ କେବେ ଅଭିଯୋଗ ନାହିଁ, ସଦା ହସ ଓ ଶାନ୍ତ ସ୍ୱଭାବ। ବ୍ଲକ କର୍ମଚାରୀମାନେ କହନ୍ତି, “କୁଞ୍ଜ ଭାଇଙ୍କ ଚା ଛାଡ଼ିଲେ ଦିନ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ନାହିଁ।” ଏହି ଗୋଟିଏ କଥା ହିଁ ପ୍ରମାଣ କରେ ଯେ, ଏକ ଛୋଟ ଚା ଦୋକାନ କିପରି ଏକ ସମୁଦାୟର ଅଂଶ ହୋଇଯାଇଛି। କୁଞ୍ଜ ବିହାରୀ ମେହେରଙ୍କ ଜୀବନ କାହାଣୀ ସମାଜକୁ ଏହି ଶିକ୍ଷା ଦେଉଛି—କାମ କେବେ ଛୋଟ ନୁହେଁ, ଯଦି ସେ କାମରେ ସତତା ଓ ପରିଶ୍ରମ ଥାଏ। ଏକ ପ୍ୟାଲି ଚା ମଧ୍ୟ ଛଅ ଜଣ ଲୋକଙ୍କ ଜୀବନକୁ ଆଗେଇ ନେଇପାରେ। ଛୋଟ ଚା ଦୋକାନ, କିନ୍ତୁ ବଡ଼ ସଂଘର୍ଷ—କୁଞ୍ଜ ବିହାରୀ ମେହେର ଆଜି ସିନାପାଲି ପାଇଁ ଏକ ଜୀବନ୍ତ ପ୍ରେରଣା। ☕❤️
